Bij “Zuiderzeemuseum”

in de stoel bij het fornuis gezeten

stil en kijken naar het plafond

bedstee, lamp en geur van eten

dat dit alles blijven kon…

 

                                                       [Uit: Morgen zal ik dansen- Jan Kösters ]

 

In 1990 bezocht Jan het woonhuis van Marinus Mellema, onderdeel van het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.

[Woonhuis Mellema, foto Zuiderzeecollectie]

Op de website van de Zuiderzee collectie wordt het volgende over dit huis verteld:

“Marinus Mellema woonde in dit huis sinds zijn huwelijk met Grietje Blauw in 1911. Mellema was aanvankelijk matroos op Duitse zeilschepen die op de Noordzee ter haringvangst gingen. In de Eerste Wereldoorlog moest hij dat beroep opgeven en werd hij, noodgedwongen, landarbeider. Het huisje aan de A. Frikstraat, een smalle steeg, werd volgens de jaartalankers in 1774 gebouwd. Sindsdien is er weinig aan veranderd met uitzondering van de voorgevel, die een eeuw later werd vernieuwd. Bij de verbouwing werd de topgevel verlaagd, zodat het kenmerkende Groningse geveltype ontstond met het zogenaamde wolfsend. Mellema bleef in dit huisje wonen tot zijn overlijden in 1985.

Portaal, kamertje en woonkamer met twee bedsteden en tussenkast. Opmerkingen: De fundering van het al eerder aangeboden pand was al enige jaren eerder aangelegd maar was weer toegedekt toen aanbod geen doorgang leek te vinden. Vrijwel alle buitenmuren konden overgebracht worden en slechts minimale reparaties aan betimmeringen waren noodzakelijk.”

In het huisje van Marinus en Grietje, zo lezen we uit de verhalen van bezoekers, wordt “de kachel met turf gestookt, pruttelt de koffie, wordt spek gebakken, stamppot gemaakt en liggen moten paling in de koekepan”.

De “blauwe vazen op de schouw” waarvan Jan spreekt in zijn gedicht zijn hier goed te zien:
Foto’s interieur [collectie Nederland, Rijksdienst voor het cultureel erfgoed]

Zie ook:
Zuiderzee collectie woonhuis Mellema